De Vikingen komen
De Friezen hadden contact met de landen aan de Noordzee. Ze gingen naar plaatsen als Haithabu, Yorvik en Kaupang waar een jaarmarkt werd gehouden.
De Friezen hadden contact met de landen aan de Noordzee. Ze gingen naar plaatsen als Haithabu, Yorvik en Kaupang waar een jaarmarkt werd gehouden.
In ons land waren er nog geen kerken, maar rond het jaar 380 was in Tongeren ene Servatius bisschop. Er wordt verteld dat Servatius in een visioen zag dat zijn stad verwoest zou worden.
In het jaar 768 werd opnieuw een sterke man koning van de Franken. Zijn naam was Karel de Grote. Hij veroverde het oostelijke deel van ons land en een groot deel van het huidige Duitsland.
Er zijn ooit twee Friese aanvoerders, Verritus en Malorix, naar Rome gegaan om de keizer te spreken. Deze had helaas geen tijd voor ze, dus om de tijd te doden bezochten de twee het theater. Tot verbazing van iedereen gingen ze gewoon zitten op de belangrijkste zitplaatsen.
De Bataven woonden in wat nu de Betuwe heet, aan de grens van het Romeinse Rijk. Zij wilden met de Romeinen samenwerken. Veel mannen namen met hun paard dienst als hulpsoldaat bij het Romeinse leger. Sommigen van hen hebben zelfs in Afrika gevochten.
Zo’n tweeduizend jaar geleden reisde in ons land een Romeinse legerofficier rond met de naam Plinius de Oudere. In zijn vrije tijd schreef hij zijn ervaringen op. Hij schreef over de Friezen en was een van de eersten die iets over de bewoners van het huidige Nederland schreef. Hiermee eindigt de prehistorie.
De eerste keer dat de bewoners van ons land kennismaakten met de Romeinen, was toen Julius Caesar met zijn legers orde op zaken kwam stellen. Hij kwam vanuit Italië richting het huidige Frankrijk, dat toen Gallia genoemd werd.
Zo’n vierduizend jaar geleden verschenen voorwerpen van brons in ons land. De meeste gereedschappen werden nog van steen gemaakt. Maar steeds meer werden ze vervangen door bronzen gereedschappen.
Ongeveer tienduizend jaar geleden heeft men in het oosten van Turkije ontdekt dat korrels van bepaalde graansoorten opnieuw gezaaid konden worden. In korte leverden deze granen genoeg korrels op om lange tijd van te eten.
De tijd van jagers en boeren noemen wij ook wel prehistorie, de tijd voor er geschreven werd. Men kende nog geen geschreven taal. Met de komst van de Romeinen begint in ons land de historie, de tijd waarover geschreven is.